Yıllar önce bir SSK hastanesinin acilinde yaşanan gerçek bir olayı aktaracağım.SSK hastaneleri diye ayrı bir kuruluş vardı.Hatırlayanlar bilir.İnsanlar değil muayene olmak ,ilaç yazdırmak için bile geceden gelip sıra alır,kuyruğa girerlerdi.Zaman zaman bu kaos sebebiyle başı ağrıyana hemoroid(basur )kremi, kalp krizi geçirene mide hapı, adet ağrısına prostat hapı verildiği de oluyordu..Hasta perişan ,doktor perişan.Yıllarca en ufak ayrıntıya kadar öğretilen insan hayatı ve tedavisi ile ilgili hiçbirşeyi uygulamaya izin vermeyen bu sistemde ,bir yandan saatlerce çalışmanın,yorgunluğun,uykusuzluğun ,çaresizliğin yarattığı çökmüşlükle sefil bir tablo çiziyordu asistanlar.Halbuki uzman olabilmek ,bir eğitim hastanesine girebilmek için,çalışmaktan gençliklerinin en güzel yıllarını heba etmişler, sonunda da kendilerini böyle bir keşmekeşte bulmuşlardı.Yıllarca televizyonda seyredip hayallerini süsleyen yurt dışındaki acillere hiç benzemeyen(kapılar açılır.Hasta girer .Tertemiz kıyafetli 5-6 doktor hemşire hemen gelir.Kan basıncı ölçülür , damar yolu açılır,filmler çekilir,doktorlar özel odalarında oturup tartışır.Hastalık bulunup tedavisi verilir.Hasta memnun, doktorlar gururlu film biter.Aynı biz!!)bu görüntülerle çöküyorlardı.Yine böyle karışık bir acil gecesi.(Kalp krizleri, zehirlenme vakaları, astım krizleri...)hastaları muayene edecek değil yatak, sedye bile kalmamış.Asistan doktor bir o yana bir bu yana koşturuyor.Bir yandan da hocasını arayıp fikir alıyor.Herkeste bir inilti.''Doktoor bana bak'' ''.Dokttor ben daha acilim bana bak ''sesleri.Telefonlar hiç susmuyor.Hemşireler kime yetişeceğini şaşırmış.Ambulans siren sesi ile sürekli hasta taşıyor.Kapıda ellerinde SSK kartları ile bekleyen ,''gündüz muayene olamadım belki gece bakarlar ''diye akıl verilmş bir hasta ordusu var.Asistanımız kimseyi kırmadan herkesin işini halletmeye uğraşıyor.Saat gecenin üçünü gösterirken ,sıradaki insanları iterek iri yarı bir adam acile giriyor.''Hey! doktor yokmu doktor !''diye bağırıyor.Bizim sefil asistan yarı uykulu gözlerle ,elinde tansiyon aleti hasta bölmesinden çıkıyor.''Bağırmayın.İçerde çok önemli hastalar var.'' diyor.Bizim koca oğlan''olsun ben de hastayım.Ben de önemliyim.Hem de hepsinden önemliyim.Bana bakacaksın.Benim popom(tabi o g..üm diyor ben burada biraz bipledim)ağırıyor''diyor.Sefil asistanın birden gözleri açılıyor.Yüzünde korkutucu bir gülümseme beliriyor.Beyninde sanki bazı elektrik telleri kopup kısa devre yapıyor.Robotik hareketlerle perdeyi açıyor.''Buyrun.Pantolon ve çamaşırınızı indirip eğilin'' diyor.Hemşireler şaşkın doktoru izliyor.Doktor gülümseyerek sesleniyor''hazırmısın?''. Koca oğlan içerden'evet hazırım ''der demez asistan ani bir hareketle perdeyi açıyor.Acil olmadığı halde kuyrukta bekleyen insanlar bir ağızdan ''aaaaaaaaa''diyerek çığlık atıyor.Sefil asistan istifini bozmadan ekliyor.''İçinizde bu adam gibi poposu ağırıyan var mı acaba?''
