Yaşadığımız süre içerisinde yapılabilen en kolay ve en zor şey ''gülmek'' gibi geliyor.Borçlar,sağlık sorunları,patronla problemler,aile sorunları,yurt ve dünya sorunları,çok sevdiğiniz yakınlarınızın sorunları derken ömür geçiyor.Kim söylemiş bilmiyorum ama ''gülmeden  geçirdiğiniz günü yaşanmış saymayın''diye.O kadar doğru ki!Düşünün dün hiç güldünüz mü?''Gülünecek hal mi var?Tabi senin tuzun kuru.''dediğinizi duyar gibiyim. Halbuki Allahın tüm kullarına bu dünyada eşit miktarda mutluluk ve mutsuzluk dağıttığını düşünüyorum.Sadece herkes kaderini farklı sahnelerde,farklı senaryolarla yaşıyor.Ve eline verilen senaryoyu oynarken herkes farklı yorumluyor.Kimi ilk darbeyle yıkılıp ,oyunu zeminde sürünerek geçirmeyi tercih ettiği için ,seyirciler onu fark etmiyor.Kimisi de hacı yatmaz gibi,devrildikçe tekrar tekrar ayağa kalkıyor.Alkışlanıyor.
  Ben dün akşam dostlarla, harika,bol kahkahalı bir akşam yemeği yedim.Masada oturan herkesin elinde tuttuğu senaryolarda kimbilir ne acılar gizliydi.Ama o gece,o masa başında herkes mutlu olmaya gizlice yemin etmiş gibi,tüm sıkıntılara inat kahkahalarını gökyüzüne savurdu.Bir gün çalmıştık hayattan.Geçmişe dönüp baktığımız da gülümseyerek hatırlayacağımız bir gün...