Erkekler herkesin gözünde tüm yaşamları boyunca iki kez ikinci sınıf görülür.
         Birincisi evlendikleri gün.
         Gelin beyazlar içinde, saçları, makyajı ve takılarıyla bir masal prensesi görünümündedir.Tüm gözler onun üzerindedir (Damadın  annesi hariç.O sürekli eserini büyük bir zevkle inceler.Gelin çok da umurunda değildir.).Düğün , nikah sanki gelin için düzenlenmiş,davetliler gelin görmeye gelmiştir.Damat tam bir figürasyondur.Olmasa da olur gibi durur.Tüm gece boyunca gelinin eteklerini toplar.Dansta da iyi bir kavalye olmaya çalışır ve genelde beceremez.
      İkincisi gebelik süreci ve doğumda.
      Gebelik haberi aileye bir bomba gibi düştükten itibaren anne adayına aşırı bir ilgi başlar.Aman kızım şunu ye, kıpırdama kocan getirsin, otur sen kocan yapar, canın ne çekti hemen alıp gelsin, gebesin sen çabuk sinirlenmen, her şeye alınman normal sana biraz anlayış göstersin...
     Doktora gidilir.Baba adayı bebeğini görmek için sabırsızlanmakta, karısı muayene odasına alınırken elini kolunu nereye koyacağını şaşırmış, doktorun kendisini de çağırmasını utana sıkıla beklemektedir.Ve o an gelir.Ultrasonda bebeğinin ilk görüntüsü belirir. Kalbi yerinden çıkacakmış gibi çarpar.Gururla,sevgiyle hayranlıkla bebeğini izler.O bebek onun da bir parçasıdır.Evet belki bedeninde onu taşımamakta, karısı gibi eziyet çekmemektedir ama bu ona Allahın verdiği bir görev değildir ki! Yine de kendini bir tiyatro oyununda başrol yerine yan rollerde oynayan aktörler gibi hisseder.
    Doğum anı geldiğinde işler iyice karışır.Sancılar başlar.Günler öncesinden hazırlanmış valiz telaşla taşınırken içindekiler dökülür.Anneler, babalar, baldız, kayınço arabalara doluşulur.Heyecandan dokuz ay boyunca düzenli gidilmiş hastanenin yolu bile kaybedilir.Esas kız sedyeyle doğumhaneye alınır.Ağrıyla kıvranan kadını gören aile fertleri bu suçun sebebi onunmuş gibi belirsiz bir öfke ile onu süzer.Utancından kafasını kaldıramayan baba adayı ,dakikaların yıl gibi geçtiği doğum salonunun önünde volta atar.Sonunda güzel haber gelir.Baba olmuştur.Tıpkı babası gibi.O artık gerçek bir erkektir.Kendiyle gururlanır.Eşine ve henüz yüzünü göremediği çocuğuna karşı içinde derin bir şefkat ve sevgi oluşur.Çok çalışmalı, onları hiç birşeye muhtaç etmeden yaşatmalı ve korumalıdır.Esas kız odasına bebeğiyle geldiğinde figürasyonu sona erer çünkü sevgili karısı, kucaklaması için ortak meyvelerini ona uzatmaktadır.