Bir çocuğunuz var.Eşinizi seviyorsunuz.Güzel bir eviniz ve mesleğiniz var.hayalinizi kurduğunuz her şey ama her şey mevcut.Çocuğunuza bir süredir istediğiniz kardeş haberi geldi.Kocaman bir aile oldunuz.Filmlerdeki gibi....Hayat denen tiyatro sahnesinde mutluluk bu kadar uzun sürmüyor.Memede eline gelen bir sertliğin gebelikten değil kanserden olduğunu öğreniyor.Acil ameliyat olması , tedaviye başlanması ve bebeğinden vazgeçmesi gerekiyor...Eşinin ellerini sıkı sıkı tutuyor ve ''hayır! ne olursa olsun bebeğimi terk etmeyeceğim ''diyor...Gebelik devam ediyor.Ameliyatla memesini aldırıyor .Kemoterapisi sürüyor.Bebek kontrollerde gayet sağlıklı.Annesinin yüreğinde kopan fırtınaları sadece o biliyor çünkü anne hep gülümsüyor..Sonunda o önemli gün gelip çatıyor...22 ekim 2018 de yakışıklı ve sağlıklı oğlumuz ellerimde dünyaya gözlerini açıyor.Meme kanseri haftasına doğumun denk gelmesi ilginç bir rastlantı oldu. aslında rastlantılara inanmam.Her yasanan şeyin sebebi var.Bu yazıyı okuyan bir kişi bugün meme muayenesini yaptırıp yasama tutunacak belki...